YAZMA RİTÜELLERİ

Stendhal için Medeni Hukuk okumak (soğuk, nesnel bir dile ulaşmak için)
Balzac için elli fincan kahve içmek Dickens için ille de Londra’da olmak (Londra dışında yazamazmış)
Schiller için çürük elma kokusu Gogol için seyahat etmek Çehov için balık tutmak Goethe için yarattığı karakterleriyle sohbet etmek
Dostoyevski için gece ve bir semaver çay Woolf için uzun yürüyüşler yapmak
Nabokov için ayakta ya da yatarak yazmak
Ibsen için yazı odasına baş düşmanı Strindberg’in fotoğrafını asmak (“Ne yaptığımı görmeli,” der.)
Truman Capote için yatakta yazmak
Robert Walser ve Søren Kierkegaard için uzun yürüyüşler yapmak
Knut Hamsun için geceleri birkaç saat uyuyup uyandıktan hemen sonra yazmak
Kafka için korkunç, uykusuz geceler
Márquez için kendi evinde, gazeteye gelmiş gibi yazı masasına oturmak Haruki Murakami için yüzmek ve koşmak
Joyce Carol Oates için koşmak
Orhan Kemal ve Sait Faik için kahvehaneler
Attilâ İlhan için vapur ve otobüs yolculukları
Yaşar Kemal için uzun yürüyüşler yapmak
Cemal Süreya için günde yirmi bardak çay
Adalet Ağaoğlu için kendine ait bir oda ve bu odada geçirilen altı saat
Sezai Karakoç için pastaneler, kahvehaneler, otel salonları ve okul gazinoları
Orhan Pamuk için her gün on saat masabaşında oturup yarım sayfa yazmak