Rasim Köroğlu -19

Dün baktım saatim zamanı farklı gösteriyor. Geri kalmış. Herhalde pili bitmiş. Aşık Reyhani bir şiiride şöyle söylüyordu;

İlk iki mısra doldurma mısra ama son iki mısra müthiş;

"Ahım asumanı geçti,

Diyarbakır Van'ı geçti,

Akrep yelkovanı geçti,

Kim tersine kurdu beni?"

Rasim Köroğlu'nun gönlünde Aşık Reyhani'nin yeri bir başka idi. Daha ilçede öğretmenlik yaparken, salona benzer bir yer bulmuş. Okuldan, etraftan sandalyeler getirip koymuş, sonra da ilçedeki insanlara Aşık Reyhani'yi çağırıp konser verdirmiş.

Aşık Reyhaninin şiirinin ilk kıtası şöyle idi;

"Ben neyledim bu feleğe,

Yerden yere vurdu beni,

Benim aradığım suçlu,

Benden evvel vurdu beni.

Son kıta da şu;

Reyhani'yim darılmazdım,

Her ağaca sarılmazdım,

Balta değse yarılmazdım,

Kendi dalım kırdı beni."

Aşık Reyhani Ağabey Bursa'da, Cumalıkızık'da yaşıyordu. Rasim'le beş defa Eskişehir'e getirip götürdük Reyhani Ağabey'i. Osmangazi Üniversitesinde talebelere, Eskişehir Türk Ocağı'nda Aşık Reyhani'yi anlatmıştı Rasim. Reyhani Ağabey de canlı tarihti. Bir defa da Prof. Dr. Selahattin Turan ile gitmiştik.

Ne güzel sohbetler oluyordu yolculuk esnasında. Keşke hepsini not almak imkânı olsaydı.

Bir yolculuğumuzda Bozüyük yakınlarında mola verdik. Reyhani Ağabey hastalıklarından şikayet etmeye başladı. Rasim; "Ağabey bunlar normal. Vatan diyen, Türk diyen, bu milletin derdini dert edinenlerde bu rahatsızlıklar normal" deyince Reyhani Ağabey yaşı hayli ileri bir siyasiyi örnek vererek "Haklısın. Bak .... .... seksen yaşında ama sapasağlam." demişti.

Reyhani Ağabey'in de gönlünde Rasim'in yeri başka idi. On beş gün Rasim'in evinde kalmıştı. Rasim de Reyhani Ağabey'in hayatını, şiirlerini yazıya geçiriyordu. Vefatından sonra ne oldu, ne kadarı yazıldı bilemedik. Gerçi Eskişehir Anadolu Üniversitesi'nde bana her geldiğinde tatlı getiren Adem isminde akademisyen bir arkadaşımız var. Hiç üşenmeden Aşık Reyhani'yi tanıyanları, bilenleri şehir şehir gezip notlar aldı. Bu güne kadar yazılacak en kapsamlı, doyurucu Aşık Reyhani kitabı olacağına eminim. İnşallah kısa zamanda yayımlar.

Aşık Reyhani Ağabey Eskişehir'de hastanede yatarken akşamları ziyarete gidiyordum. Aşık bir hastaya ancak şiir götürülür. Giderken de sohbet edelim diye şiir götürüyordum. Bir gidişimde hoyrat okudum Reyhani Ağabey'e;

Oku yara,

Aç kitap oku yara,

Sinemde yer kalmadı,

Meğer ok oku yara.

Kerkük'ten geçer Hassa,

Hassa batı dı yasa,

Kerkük'ü viran etti,

Yad ayyağ bassa bassa.."

Böyle böyle üç- beş hoyrat daha okudum. Reyhani Ağabey "al eline kalemi" dedi. Anında yedi- sekiz tane hoyrat yazdırdı. Bunlardan birisi de Rasim içindi;

"Rasim ağlar,

Yas tutmuş Rasim ağlar,

Bu ortak bir dünyadır,

Bir gün mirasım ağlar."

Reyhani Ağabey bir şiirinde demişti ki;

"Sakın dağlar gibi yüceyim deme,

Zaman gelir etirafın kar olur.

Kış gelir yaz gelmez diye gam yeme,

Her kışın sonunda bir bahar olur.

Dağ odur ki üzerinde kar ola,

Bülbül odur ki ötüşünde zar ola,

Dost odur ki dar gününde yar o,

Geniş günde düşman bile yar olur.

Reyhani iyilik yap o kalır destan,

Bir günde toprağı verirler üstten,

Varlığın kefendir evin kabristan,

Nöbetçin iki taş bir mezar olur."

Rasim Köroğlu'nun da Felek diye bir şiiri var;

"Bir ok attı felek kirişsiz, yaysız

Saplandı yaralı döşüm üstüne.

Geçirdim ömrümü güneşsiz, aysız

Nice bulut çöktü başım üstüne.

Döndükçe yönümü bir yüce dağa,

Çevirdi yeniden beni koyağa,

Razıydım düşmanım baksa ayağa,

Dostum güldü gözüm, kaşım üstüne.

Meyvesiz ağacı, dalı sulattı,

Bülbülü gelmeyen gülü sulattı,

Leylasız toprağı, çölü sulattı,

Döktürüp yaşımı yaşım üstüne.

Çile olsun dedi bütün gördüğün,

Ne bayram gösterdi ne de bir düğün,

Çöktü de soframa her gün üç öğün,

Boşalttı zehrini aşım üstüne.

Rasim der dünyaya geldiğim tarih,

Olmadı dünyada güldüğüm tarih,

Doğumumdan evvel öldüğüm tarih,

Ne yazsın mezarcı taşım üstüne."

Bugün de Aşık Yaşar Reyhani Ağabey'i dinleyelim efendim.

Fotoğrafın birisi bizim köyden. Babam, kayınpederim, Reşat, Rasim ve Muhip. Reşat ve Muhip Türk Dünyasından, o dönemin talebeleri. Hani Rasim eşi vefat etmiş yalnız kalmıştı. "Evlensen" falan diye lâf edildi. Kayınpederim de Rasim'in olduğu mahallenin muhtarı idi. "Dul hanımların listesi Mehmet Abi'de. Vermiyor ki bir bakalım" diyordu.

İkinci fotoğraf da Reyhani Ağabey'i bir ziyaretimizden. Reyhani Ağabey anlatıyor, bir dinliyorduk. Gülüyorduk da. Böyle bir zamanda hemşire hanım Reyhani Ağabey'e "Amca siz taburcu musunuz?" diye sorunca "Hayır, kızım, alaycıyız" cevabını vermişti tebessüm ederek.

xxx


HAKKINDA YAZILANLAR