1965 yılında Almanya'da doğdu. Aslen Kastamonu'nun İğdir ilçesine bağlı Gökçesu (Moğsu) köyündendir. 1987 yılında Mimar Sinan Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde öğrenciyken gazetecilik kariyerine başladı.
Güneş, Cuma, Akit, Vakit, Türkiye ve Tercüman gibi gazetelerde muhabir, haber müdürü, Ankara temsilcisi ve genel yayın danışmanı olarak görev yaptı. Makaleleri 1992'den beri çeşitli gazete ve dergilerde yayımlanmaktadır.
Evli ve iki çocuk babası. Milat gazetesinde Genel Yayın Koordinatörü ve köşe yazarı olarak görev yapmaktadır.
ESERİ:
Dostmodern Darbe (2014) kitabının yazarıdır.
XXXX
GÖRÜŞ
AİLE KONUSU BENİM YARALI OLDUĞUM YER. ONUN İÇİN ÇOK FAZLA DURUYORUM ÜZERİNDE. Anlatayım:
Annem köylü kızı... Zengin diye yalıya gelin verilmiş... Dedem hatırı sayılır tüccarlardan. Arseven Ailesi CHP'li bir aile. Annem ise köylü, klâsik DP çizgisinde bir aileden. CHP'li Arseven'lerin ilk yaptığı başından örtüyü çekip almak olmuş annemin. Yalıda gelin değil, hizmetçi gibi davranmışlar. Annem dayanamayıp Almanya'ya gitmiş. Birkaç ay sonra da Merhum Babam Almanya'ya, annemin yanına varmış. Ben orada doğmuşum. 2 yaşında İstanbul'daki öksüzler yuvasına vermişler. Oraya kimin bıraktığını hatırlayan yok. Muhtemelen onlar birilerine bırakmış, meçhul birileri de yuvaya. Zengin Arsevenler çocuk sevmezmiş. Beni istemenişler! Yalıya sığmamışım❗️ Öksüzler yuvasında işkence görmüşüm. Beni uzak akrabalar kurtarmış işkence ortamından. Ben orada burada büyürken... Net hatırladıklarım: Annem ile babam boşandı. Her ikisi de evlendi. Ablam da ben de iyice sahipsiz kaldık. Dağılacaktım ki... Seccadeye sığındım. Namaza başlayınca beni görmezden gelen Arsevenler birden bire tepki gösterdiler. Neymiş o bu yaşta beş vakit namaz❗️ CHP zihniyeti, dağınık aile.. Acısını çeken bilir.
Babam, uzun yıllar sonra Almanya'dan "temelli" geldi. Kısa süre sonra da kansere yakalandı. Üvey annemle birlikte baktık. 1987 yılında, ben 22 yaşındayken rahmetli oldu babam.
Vefattan sonra başladım namaza. Güneş gazetesinde çalışıyordum. Cuma dergisine geçtim. 1989. Sonrası... İşte. Her boşanmaya engel olmaya çalışıyorum yıllardır. Olan çocuklara oluyor. Ve boşananlar mutlu olamıyor. Validem boşanmakta çok ısrarlıydı. Araya girenleri dinlemedi, babama baskı yaptı ve boşandı. Bazılarının gazına geldi çok fena.
6 ay sonra pişman oldu ama... Babam evlenmişti. Evlendiğini duyunca çok üzüldü ama iş işten geçmişti. Annem ikinci evliliğinde de mutlu olamadı. Bir serseriden zor kurtuldu❗️
Şimdi annem çok mutsuz. Ve biz yabancı gibiyiz. Benim için sadece günah korkusu var. Sevgi... Yaşamadım ki❗️